Generator skrótów MD5, SHA-256 i SHA-512

Szczegóły

O tym narzędziu

Wylicza skrót MD5, SHA-1, SHA-256, SHA-384, SHA-512 lub CRC-32 dowolnego tekstu, szesnastkowo albo w Base64, a na życzenie wszystkie sześć naraz, żeby dało się je porównać. Wklej obok opublikowaną sumę kontrolną, a narzędzie odpowie na pytanie, które naprawdę masz - czy się zgadza? - zamiast zostawiać Cię z porównywaniem sześćdziesięciu czterech znaków wzrokiem.

Funkcja skrótu zamienia wejście dowolnej długości w odcisk o stałej długości: 128 bitów w przypadku MD5, 256 w przypadku SHA-256. To samo wejście zawsze daje ten sam odcisk, a zmiana jednego znaku przewraca mniej więcej połowę bitów wyniku - i właśnie dlatego skrót nadaje się do wykrywania, że coś się zmieniło. Przekształcenie działa tylko w jedną stronę. Ze skrótu nie da się odzyskać tekstu, który go wytworzył.

Codzienne zastosowanie to integralność. Serwer lustrzany publikuje SHA-256 instalatora, Ty liczysz skrót pliku, który faktycznie dotarł, i albo się zgadzają, albo pobranie jest uszkodzone. Git nazywa skrótem każdy commit, menedżery pakietów przypinają nim wersje zależności, a bazy danych wykrywają dzięki niemu powtórzone wiersze bez porównywania samych wierszy.

Czym skrót nie jest, to szyfrowaniem - i nie jest sposobem na przechowywanie haseł. Szyfrowanie da się odwrócić kluczem; skrót po prostu wyrzuca wejście. I choć samego skrótu nikt nie odwróci, atakujący wcale nie musi tego robić: zgaduje, licząc miliardy kandydatów na sekundę, aż trafi - co przy krótkim albo popularnym haśle zajmuje chwilę. Hasła należą do celowo wolnej funkcji z solą, takiej jak bcrypt, scrypt albo Argon2. Numer karty nie ma czego szukać przy zwykłym skrócie w ogóle, bo poprawnych numerów jest na tyle mało, że można po prostu sprawdzić wszystkie i zobaczyć, który daje ten odcisk.

Do zastosowań związanych z bezpieczeństwem wybieraj SHA-256. MD5 i SHA-1 są tu dlatego, że publikowane sumy kontrolne i starsze systemy nadal ich używają, a nie dlatego, że są bezpieczne: na oba istnieją praktyczne ataki kolizyjne, czyli da się celowo zbudować dwa różne pliki o jednym skrócie. Do wyłapania uszkodzonego pobrania nadal w zupełności wystarczają i po to właśnie publikuje się większość sum MD5.

Warto wiedzieć

Najczęstsze pytania

Dlaczego mój skrót różni się od tego z md5sum?

Prawie zawsze przez znak nowej linii na końcu. Plik tekstowy zwykle się nim kończy, więc wchodzi on do skrótu - ale przy wklejaniu treści do pola rzadko trafia razem z nią. Dodaj końcową nową linię albo policz skrót samego pliku narzędziem z wiersza poleceń.

Czym jest skrót MD5?

128-bitowym odciskiem Twojego wejścia, zapisanym jako 32 znaki szesnastkowe. Wejście o dowolnej długości daje te same 32 znaki, to samo wejście zawsze daje ten sam wynik, a operacji nie da się uruchomić wstecz. MD5 powstał w 1991 roku jako kryptograficzna funkcja skrótu i nadal jest wszędzie - w indeksach pakietów, na listach serwerów lustrzanych i w starszych API - najczęściej jako suma kontrolna do wykrywania przypadkowych uszkodzeń.

Czy MD5 jest bezpieczny?

Nie do zastosowań związanych z bezpieczeństwem. Od 2004 roku da się celowo zbudować dwa różne pliki o tym samym skrócie MD5, a dziś zajmuje to sekundy na laptopie. To znaczy, że zgodność MD5 nie dowodzi, iż pliku nie podmieniono - dowodzi tylko, że nie uszkodził się w transporcie. Nigdy nie wolno przechowywać nim haseł, a zahaszowanie numeru karty niczego nie chroni, bo poprawnych numerów jest na tyle mało, że można sprawdzić każdy. Do wyłapania uszkodzonego pobrania nadal w zupełności wystarcza.

MD5 czy SHA-256 - co wybrać?

SHA-256, chyba że coś już wybrało za Ciebie. To dzisiejszy domyślny wybór do podpisów, certyfikatów i sprawdzania integralności, nigdy nie znaleziono na niego kolizji, a przy rozmiarach, które wkleja się na stronę WWW, nie kosztuje więcej. MD5 albo SHA-1 wybieraj tylko wtedy, gdy porównujesz sumę, którą ktoś opublikował właśnie w tym algorytmie, albo rozmawiasz z systemem, który nie przyjmuje nic nowszego.

Co to jest kolizja?

Dwa różne wejścia dające ten sam skrót. Kolizje muszą istnieć dla każdej funkcji skrótu - wejść jest nieskończenie wiele, a wyników skończenie - więc liczy się to, czy ktoś potrafi znaleźć taką parę celowo. Dla MD5 i SHA-1 potrafi, i dlatego żaden z nich nie udowodni już, że plik jest tym, który Ci obiecano. Dla SHA-256 nikomu się to nie udało i przy dzisiejszej wiedzy nie uda.

Czy da się odzyskać tekst ze skrótu?

Nie, i nikt inny też nie da rady. Skrót wyrzuca swoje wejście: gigabajt i jedna litera wychodzą jako te same 64 znaki, więc większości tego, co weszło, po prostu już tam nie ma. Możliwe jest za to zgadywanie. Jeśli tekst był krótki albo popularny, atakujący liczy skróty miliardów kandydatów, aż trafi - a strony obiecujące „deszyfrowanie MD5” to po prostu duże tabele zgadywanek, które ktoś wykonał wcześniej. Właśnie dlatego hasła przechowuje się wolną funkcją z solą, taką jak bcrypt czy Argon2, a nie zwykłym skrótem.

Dlaczego SHA-256 ma zawsze 64 znaki?

Bo skrót ma 256 bitów, a zapis szesnastkowy mieści cztery bity w znaku. Ta sama arytmetyka daje 32 znaki dla MD5, 40 dla SHA-1, 96 dla SHA-384 i 128 dla SHA-512 - co bywa przydatne, gdy ktoś opublikował sumę kontrolną, nie mówiąc, jakim algorytmem ją policzył. Po wybraniu Base64 te same bajty wychodzą krócej, bo Base64 pakuje sześć bitów na znak zamiast czterech.

Czy mój tekst trafia na serwer?

Nie. Skróty SHA liczy wbudowane w przeglądarkę Web Crypto, a MD5 i CRC-32 działają w JavaScripcie na stronie. Nic nie opuszcza Twojego urządzenia.

Czy narzędzie policzy skrót pliku, a nie tekstu?

Na razie nie - przyjmuje tekst. Do dużego pobrania i tak masz gotowe narzędzie w systemie: shasum -a 256 plik na macOS i Linuksie albo Get-FileHash plik w Windows.